Nat!
Czemu za mną leziesz?!
Ucisz się już!
Przydzielono mi strefę zaraz nad twoją, Riko!
Ach, no tak...
To chociaż pomóż mi nieść Relikty w drodze powrotnej.
Z jakiej racji?!
Dzisiaj mój łup ma mieć najwyższą wartość spośród wszystkich Czerwonych Gwizdków!
To niemożliwe.
Tę strefę już w większości przeszukano.
Raczej nie znajdziesz tu niczego rzadkiego.
Właśnie dlatego pójdę w ilość!
Nie przeszkadza ci to?
A może sfałszuj wyniki...
No wiesz, tą rzeczą, którą kiedyś zgarnęłaś...
Gwiezdnym Kompasem?
Nie ma mowy!
On prowadzi jego posiadacza do prawdy kryjącej się za Otchłanią.
Poza tym gdyby się wydało, że go ukrywałam...
Skończyłoby się gorzej niż na rozebraniu do naga...
Prosty sposób na pozostawienie traumy dziewczynce!
Uważaj na siebie.
O, ogromna gondola.
Co?!
Nat, patrz! To ekipa z 600. metra!
Przecież wiem...
I już ich nie ma...
Farciarze... Chciałabym się nią przejechać.
Nie sądzisz, że coś cicho dzisiaj?
Pewnie dlatego, że nie ma w pobliżu młotodziobów...
Nie słychać nawet ich śpiewu.
Rzeczywiście.
Cóż, robota powinna być łatwiejsza.
Te ptaszyska zabierają wszystkie świecidełka do gniazd.
Chwilunia!
Z jakiej racji prowadzisz?!
Ja idę przodem!
Dam z siebie wszystko w dzisiejszych wykopach!
Zgarnę tyle rzeczy, że Liderowi zabraknie słów z zachwytu!
Okej, do dzieła! Będę miała najdroższy łup!
Pierwszy.
Drugi.
Trzeci.
Czwarty...
Piąty!
Szkielet modlącego.
Dawno już ich nie widziałam, więc nieco się wystraszyłam.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Dla chcącego nic trudnego.
W takim tempie to kwestia czasu, aż przyłączą mnie do grupy 600. metra.
Ciężko...
Nat, pomóż mi!
To serio jest ciężkie. Gdzie on się podział...?
Cholerny Nat...
Szkarłatna łamiszczęka?
Co robi tak wysoko?!
Nat!
O nie! To krew?!
Co robić?
Nat...
Nat zostanie zjedzony!
Niedobrze!
M-Moja ręka... Złamana?
Nie jest?!
Nat!
Pomocy!
Niesamowite... Skrzemieniałe drzewa się roztopiły.
Ktoś mnie chyba uratował.
Piękne...
H-Halo...
Żartujecie?! Nie oddycha!
Trzeba mu zrobić sztuczne oddychanie!
Co to za uczucie...?!
To nie człowiek!
M-Maszyna?
Ogromna...
Nigdy nie widziałam czegoś takiego!
Wciąż jest ciepły.
Aż do teraz musiał być w ruchu!
Ale skąd się wziął tu ten chłopiec?
Wyprodukowano
w Otchłani
Tłumaczenie: Eqeminiv
Helheim.pl
Korekta: Santan
Miasto Wielkiej Dziury
Dziękujemy!
Okej, Nat! Jeszcze tylko kawałeczek!
Głupia! Prawdziwe schody dopiero się zaczynają!
Coś nie tak?
To tylko ty, Shiggy...
Wystraszyłeś mnie.
Kto to?
Nie wiem,
ale na razie nazywam go "Robocikiem".
Rozumiem. Znowu zagarnęłaś coś dla siebie, Riko?
Po prostu zapewniam mu schron, jasne?
Nazywaj to jak chcesz...
Wiedziałem, że tu będzie.
Wróciliśmy, pani dyrektor.
Pospieszcie się i wchodźcie.
Jak ją ominiemy?
Chyba mam pomysł.
Kiyui!
Witaj z powro-
Zczai to?
Mam nadzieję...
Książeczka... Książeczka...
Ile razy mam ci powtarzać?
Nie czytaj książek na werandzie!
Jeszcze raz ją upuścisz, to ci ją zabiorę!
Dobra robota dzisiaj.
Nie wydobyliście zbyt wiele, ale dla wielu z was był to pierwszy samotny wypad.
Spodziewaliśmy się tego.
W następnym tygodniu
znowu zejdziecie w te same miejsca na głębokość 100 metrów i będziecie tam pracować.
Ci, którzy zgubili swój ekwipunek, niech wypełnią formularz do Spraw Ogólnych.
To wszystko.
Oddaję głos pani dyrektor.
Chciałabym powiedzieć tylko jedną rzecz.
Wiedzcie, że macie gwizdek dlatego, że jesteście uczniami sierocińca gildii.
Dajcie z siebie wszystko,
by nie przynieść wstydu swoim rodzicom, którzy tak szlachetnie polegli.
Ach, jeszcze jedno.
To już dwie...
Przywłaszczanie Reliktów jest surowo zabronione.
Na mnie się patrzy?
Relikty są cennym źródłem dochodu sierocińca...
Więc zabieranie ich dla siebie jest niewybaczalne.
Nie chcę słyszeć...
żadnych "ale".
Wydało się?!
Następnym razem nie skończy się na rozebraniu do naga.
Pamiętajcie o tym. To tyle.
Jesteście wolni.
Jednak nie... Jestem bezpieczna!
Riko.
Możemy porozmawiać?
Nat mi powedział, że zgubił swój plecak przez atak szkarłatnej łamiszczęki...
Tak było!
Gdybym go nie uratowała, skończyłby jako odchody węża. Ten Nat...!
Ty go uratowałaś?
Tak jest! Dmuchnęłam w gwizdek i zrobiłam za przynętę!
Dobrze, a jak tobie się udało przeżyć?
A to też ciekawa sprawa!
Światło, którego wcześniej nie-
Było blisko.
Prawie się wypaplałam o Robociku.
Nieważne.
Nawet na stosunkowo bezpiecznych 100 metrach nigdy nie wiadomo, co się wydarzy...
Nie spuszczajcie gardy.
Liderze!
Mam prośbę!
Proszę mnie przydzielić gdzieś głębiej!
Chyba mówiłem ci już, że pomyślę o tym, jeśli twój łup będzie najwartościowszy.
Najpierw usprawnij sam proces grabieży.
Muszę szybko zdobyć doświadczenie na większych głębokościach.
Chcę jak najszybciej zostać Białym Gwizdkiem i dogonić moją mamę!
Zejdę tak głęboko jak ona i...
Nie pozwalam!
Zacznijmy od tego, że z twoim doświadczeniem na 400 metrach
dałabyś radę jedynie wrócić na górę.
Na razie ciężko i pokornie pracuj.
Cóż...
Wielka szkoda, moja wybawicielko!
O co ci chodzi?! Nieładnie tak podsłuchiwać!
Riko, co zamierzasz zrobić z tym czymś w twoim pokoju?
Z Robocikiem?
Obudzę go, oczywiście.
On śpi?! Poważnie?!
Tak! Szybko, chodźmy go obudzić!
Musicie mi pomóc!
I jak?
Chyba dygnął.
Naprawdę?!
Jest tam kto?
Może trochę zwiększymy napięcie?
Głosy dzieci?
Ta, dobry pomysł. Riko, ustaw zegar na 2.
Robi się.
Nieważne...
Zdrzemnę się jeszcze...
Już.
Shiggy, mogę wciskać?
Riko, nie ustawiłaś czasem na 20?
Hę?
O-Obudził się!
Serio?!
Widzisz? Mówiłam, że prąd zda egzamin!
A kto go wcześniej szprycował rozżarzonym węglem?
Robociku, poznajesz mnie?
Uratowałeś mi życie!
Co to był wtedy za atak?
Ale najpierw się przedstaw!
Nie przesadzaj! Zobacz, jaki jest skołowany...
Ach, sorki. Nazywam się Riko.
Wybaczcie, że odpowiadam pytaniem na pytanie, ale...
On gada!
Słodziak!
Muszę o coś zapytać.
Tak? Pytaj o co chcesz!
Co to za miejsce?
To?
To mój pokój w sierocińcu Belchero.
Pracujecie jako dręczyciele?
Pokój Riko to dawna komnata tortur.
Sprawiała dużo problemów, więc ją tu przeniesiono.
Pracujemy jako górnicy.
A konkretnie jesteśmy nowicjuszami zwanymi Czerwonymi Gwizdkami.
Ej, Robociku, jak masz na imię?
Co potrafisz? Kto cię stworzył?
Przez chwilę o tym myślałem, ale...
Tak?
Czy ja... jestem robotem?
Tak, jesteś!
Prąd cię wprawił w ruch.
Oparłeś się ogniu.
Nie ma na tobie żadnego zadrapania.
Czyli ty... nie pamiętasz nawet, że jesteś robotem?
Może ten wstrząs mu coś zrobił z pamięcią?
Słuchajcie, jest źle!
Nie ma światła w całym sierocińcu!
Co?!
Pewnie przesadziliśmy wtedy z napięciem.
Chować się! Lider tu idzie!
A skąd wie, że to my?
Bo to ty coś zawsze odwalasz.
Możesz wstać?
Ale z tym to za daleko nie pójdziesz.
Riko!
Riko, musisz rozproszyć jego uwagę!
Mam złe przeczucie...
Nie wychodź stąd, dobrze?
Inaczej będziemy w ogromnych tarapatach!
Ej, Riko! Otwieraj!
T-Tak jest!
Już pę-!
Ała...!
To co tym razem napsociłaś?
Raczej... nic...
A właśnie! Uderzyłam się przed chwilą w nogę...
I to pod słabym kątem...
B-Bardzo boli.
No bardzo niefortunnie się uderzyłam!
Cze-!
To efekt pracy Shiggy'ego?
Znowu nie mam bladego pojęcia, do czego dąży...
Masz coś do powiedzenia?
P-Przepraszam, to się więcej nie powtórzy.
Rozumiem, że denerwujesz się z powodu niezbyt udanych wykopów, ale
nie musisz od razu wywalać prądu w całym sierocińcu.
Riko?
Słuchasz mnie, Riko?
Zanim usłyszę twoje wytłumaczenie na ten bałagan
chyba polecę ci zrobić porządki w całym sierocińcu i napisać szczere przeprosiny.
Przepraszam!
Rozumiem.
Nie byłoby wyjścia z tej sytuacji, gdyby mnie tu znalazł...
Niemniej jednak mogę wydłużać swoje ręce.
Mam wydłużane metalowe ramiona
i ten hełm...
Może być coś bardziej podejrzanego?
Czym dokładnie jestem?
Roboty potrzebują pępka?
I t-tej rzeczy też?!
Wykorzystałam szansę i wykradłam się, gdy Shiggy i reszta zostali złapani.
O co chodzi? Przebierasz się przed lustrem?
Ach, nie...
Riko!
Riko! Gdzie jesteś?!
K-Kurczę!
Co teraz?! Musimy stąd uciekać!
Złap się mnie.
Szybko!
Super! Przydatne te ramiona!
Czad!
Riko, gdzie poszłaś?
Chyba trochę minie, zanim sprawy ucichną.
A właśnie!
Reg, chciałam ci coś pokazać.
"Reg"?
To twoje imię.
Niewygodnie jest być bezimiennym, prawda?
Co sądzisz o swoim imieniu, Reg?
Nie mam nic przeciwko, ale
jak na nie wpadłaś?
Mój stary pies się tak nazywał.
Pies?!
Reg, szybciej!
Jesteśmy!
Już prawie czas, Reg!
Reg, oto miasto, w którym żyjemy.
Miasto wielkiej dziury nazywane Orth!
Witaj w Orth, Reg!
Czyli ta dziura...
Reg, zapomniałeś nawet o Otchłani?
"Otchłani"?
Ta ogromna dziura jest nazywana Otchłanią.
Znalazłam cię w jej głębiach.
Ja...
Pomyślałam sobie, że
być może pochodzisz z dna Otchłani, Reg.
No bo nigdy wcześniej nie widziałam takiego robota jak ty!
Nie może być inaczej!
Musiałeś przybyć z dna Otchłani, którego nikt nigdy nie widział...
Otchłań...
Około 1900 lat temu
odkryto ogromną dziurę na odległej wyspie południowego morza Beoluski.
Ta, mająca średnicę 1000 metrów i wciąż nieznaną głębokość,
tajemnicza formacja zahipnotyzowała ludzkość.
Cenne, pradawne istoty oraz będące poza ludzkim pojęciem zagadkowe Relikty
skusiły żądnych majątku podróżników, co w krótkim czasie przyczyniło się do powstania wielkiego miasta.
Przez wiele, wiele lat
osnuta duchem przygody w nieznane i innymi niezliczonymi legendami,
pozostała jedyną niezbadaną rozpadliną świata, pochłaniając przy tym wielu wspaniałych ludzi.
Znana jest jako Otchłań.